Terug in de klas na onderwijs op afstand

18 mei 2020

Leerkracht Jolijn Bruins keerde na zwangerschapsverlof én onderwijs op afstand door de coronacrisis weer terug naar haar groep 7 van OBS De Werkschuit. Voor de nieuwsbrief van de school schreef ze hier een blog over, die wij ook graag delen! 

Of ik een stukje voor de nieuwsbrief wilde schrijven met mijn ervaringen over de eerste schoolweek? Natuurlijk! Het was niet alleen de eerste schoolweek voor de kinderen na een lange periode van thuisonderwijs, maar ook mijn eerste schoolweek na een heel lang verlof.

Ondertussen een heerlijke baby rijker en dertig geweldige tieners in groep 7. Wat heb ik ze gemist! Allemaal een kop groter en minstens net zo’n afstand zelfstandiger. Zal het door de coronacrisis komen? Eerst maar eens aftasten. Hoe hebben ze het gehad thuis? Speelden er zorgen? Hoe zagen hun dagen er uit? Als makke lammetjes zitten ze in de klas. Duidelijk toe aan nieuwe prikkels.

Afstand houden

‘Juf, ik wil je zó graag een knuffel geven!’ Het voelt vreselijk onnatuurlijk, afstand houden van de kinderen waarvan je weet dat ze het fijn vinden om even samen te starten aan de instructietafel. Gewoon wat nabijheid, even meekijken en samen buigen over die moeilijke som, die na wat aanmoedigende woorden helemaal niet zo moeilijk blijkt te zijn. Afstand houden van collega’s en niet meer bijkletsen onder de kastanjeboom of veel te lang blijven hangen bij het kopieerapparaat. Blikken uitwisselen in de informatiegang: loop jij eerst, of ik?

Aandacht

Gelukkig kunnen er ook een heleboel dingen wèl. Door de kleine groep heb ik veel meer aandacht voor de kinderen die op school zijn. Ze vinden het heerlijk, en staan om de haverklap aan mijn bureau om even te kletsen. Het is rustig in de klas. Het werk is snel af en we hebben lang de tijd om te filosoferen over ‘geluk’, ons nieuwe thema. Vonden we wel toepasselijk in deze periode!

Kinderen die normaal wat afwachtend zijn, pakken nu de ruimte en verbazen me met hun antwoorden. Er worden briefjes in laatjes gestopt voor de andere helft van de groep. Ze worden gemist. Onder de tekenles lukt het om bijna alle kinderen even individueel te spreken. Voordat ze naar huis gaan evalueren we de dag. Wat vonden ze het fijn om elkaar weer in het ‘echt’ te kunnen zien!

Collega’s 

Als alle kinderen het lokaal uit zijn, open ik gelijk de schuifwand naar groep 6 waar mijn collega zit. Zo hebben we beiden niet het gevoel dat we de hele dag op dezelfde plek zitten. Het is een zoete inval in ons grote lokaal. Collega’s komen kletsen, uiteraard op afstand. Er is overleg: hulpplannen, zorg, onderzoeken, wat kan weer worden opgestart? Mogen we naar de bieb?

Ik kruip achter de computer en zie dat alle kinderen me precies om 10.37 hetzelfde berichtje hebben gestuurd via de chat-functie in Snappet. Ik moet lachen, boeven. Ik heb duidelijk nog wat in te halen op digitaal gebied 😉

Hoe ver is de thuiswerkgroep eigenlijk gekomen vandaag? Met het nakijken, rondje bellen en het voeren van de konijnen eindigt mijn schooldag. Voorbereiden voor morgen hoeft niet. Ik heb de lessen immers al een keer gegeven.

Thuis vertel ik hoe trots ik ben op mijn leerlingen, hun ouders en mijn hardwerkende collega’s. Wat ontzettend fijn om ze weer te hebben gezien. Op afstand, maar met hetzelfde gevoel. Dichterbij dan ooit!

Terug naar overzicht